BlogGenel

Karadeniz’in Hırçın Ve Sevgi Dolu Çocuğu: Kazım Koyuncu

Karadeniz’in Hırçın Ve Sevgi Dolu Çocuğu:
Kazım Koyuncu

​Karadeniz müziğini rock tınılarıyla harmanlayarak bir döneme damgasını vuran, sadece şarkılarıyla değil; doğaya, insana ve hayata karşı onurlu duruşuyla da kalplerimizde silinmez izler bırakan şair ceketli çocuk…

25 Haziran 2005’te, henüz 33 yaşındayken kansere yenik düşen özgür ruhlu sanatçıyı, zamansız gidişinin yıl dönümünde sevgi, saygı ve hiç eksilmeyen bir özlemle anıyoruz.

“Şair Ceketli Çocuk”un Ölümsüz Mirası: Kazım Koyuncu

​1971 yılında Artvin’in Hopa ilçesinde doğan Kazım Koyuncu, müziğe çocuk yaşlarda mandolin ve bağlama çalarak başladı. 1990’lı yılların başında kurucuları arasında yer aldığı Zuğaşi Berepe (Denizin Çocukları) grubuyla Lazca rock müziğin öncüsü oldu. Karadeniz’in geleneksel motiflerini çağdaş rock dünyasıyla birleştirerek ezberleri bozdu.

​Solo kariyerine adım attığı Viya! ve milyonların ruhuna dokunan Hayde albümleriyle sadece Karadeniz’in değil, tüm Türkiye’nin ortak sesi haline geldi. “Gelevera Deresi”, “Tsira”, “Dido” ve “Ella Ella” gibi şarkıları, sınırları ve dilleri aşarak herkesin tek bir ağızdan söylediği marşlara dönüştü.

​”Hayatım boyunca Türkiye’deki sistemle mücadele ettim.
Sonunda bir kanser buldular bana, onunla mücadele ediyorum.
Popüler kültürün yarattığı star olmak istemiyorum.
Ben bir müzisyenim, hepsi bu.”
-Kazım Koyuncu

​Sadece Bir Müzisyen Değil, Doğanın ve İnsanlığın Sesiydi

​Kazım Koyuncu, şarkılarında yansıttığı hırçınlığı ve duygusallığı hayatın tam merkezine de taşıdı. Çernobil felaketine karşı sesini yükselten, Karadeniz sahil yolu projesine karşı doğayı savunan aktivist kimliğiyle her zaman ezilenlerin ve doğanın yanında yer aldı. Ne yazık ki, ömrünü adadığı Karadeniz’i vuran o amansız hastalık, onu bizden çok erken kopardı.

​Bugün, onun fiziken aramızdan ayrılışının yıl dönümünde Karadeniz dalgaları yine onun şarkılarıyla çarpıyor kıyıya. Gitardan yükselen tulum sesinde, kemençenin rock ritimleriyle buluştuğu her melodide Kazım’ın o temiz, gülüşü gizli silueti yaşıyor.

​Gülüşün, duruşun ve geride bıraktığın o ölümsüz ezgiler için teşekkürler şair ceketli çocuk. Işıklar içinde uyu…

Nörojenik Yutma Bozuklukları Tedavi Edilmezse Daha Büyük Sonuçlara Yol Açabilir!

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir



Başa dön tuşu